Η επίσκεψη του Κοσμά του Αιτωλού στο Ντομπρίνοβο

Και στο Ντομπρίνοβο ο Κοσμάς αφήνει τα ίχνη από το πέρασμα του, στο θρύλο και την παράδοση, πού είναι ακόμη ως σήμερα ζωντανά στο στόμα των κατοίκων του.
Στον τόπο όπου επρόκειτο να σταθή και να διδάξει έστηνε ένα μεγάλο ξύλινο σταυρό και στη βάση του ένα σκαμνί, απ’ οπού κήρυσσε το θειο λόγο.
Ο σταυρός έμενε έπειτα στον τόπο του κηρύγματος.


Στο χωριό, ο τόπος όπου δίδαξε την πρώτη φορά ο Κοσμάς είναι η έμπροσθεν του χωριού τοποθεσία «Κρούτσε» (Σταυρός).
Σ’ εκείνη την τοποθεσία λέγουν ότι βρέθηκαν, τυχαίως, 25-30 κάτοικοι, που είχαν βγει, την ώρα που έρχονταν ο Άγιος, για να προϋπαντήσουν ξενιτεμένους.
Εκεί έστησε έναν ξύλινο σταυρό και στάθηκε να τους μιλήσει. Αργότερα οι κάτοικοι κτίσανε το εικόνισμα σε κείνο ακριβώς το σημείο του σταυρού.

Ήταν Σεπτέμβριος μήνας του 1778, όταν έφθασε στο Ντομπρίνοβο όπου και του έγινε μεγάλη υποδοχή.
Γέροντες, νέοι και γυναίκες, συγκεντρώθηκαν κ’ έτρεξαν οπίσω του στο Μεσοχώρι, κάτωθι του πλατάνου, για ν’ ακούσουν τη διδαχή του. Ακουμπισμένος εκεί στον παχύκορμο πλάτανο Άγιος Κοσμάς είπε:
«Καλότυχοι είστε σεις που βρεθήκατε εδώ πάνω στα ψηλά βουνά, γιατί αυτά θα σας φυλάξουν από πολλά δεινά. Θ’ ακούτε και δεν θα βλέπετε τον κίνδυνο. Ή τρεις ώρες ή τρεις μέρες θα υποφέρετε. Να έχετε κρεμασμένο ένα σακούλι αλεύρι στην πόρτα, για να σας βαρέσει στην πάλαν καθώς θα βγαίνετε από το σπίτι σας να καταφύγετε εις τα βουνά, για να μη πεθάνουν τα παιδιά σας από την πείναν
Κατόπιν — όπως λέει η παράδοση — στράφηκε πάλι προς τα βουνά και κουνώντας το κεφάλι του είπεν:
«Καλότυχα βουνά πόσον κόσμον θά γλυτώσετε
Είπε ακόμη ότι το Γένος έχει ανάγκη από καλούς ιερείς, καθαρούς στην ψυχή σαν αγγέλους, οι όποιοι να ξέρουν γράμματα, για να εξηγούν την Παλαιά και Καινή Διαθήκη. Επίσης το γένος χρειάζεται καλούς προεστούς, οι όποιοι σαν πατέρες πρέπει ν’ αγαπούν όλους τους χριστιανούς και να ρίχνουν τα χρέη κατά δύναμιν έκαστου. Ηρώτησε εάν έχουν σχολείο και του απήντησαν: «Όχι». Και τότε τους είπε:

«Να μαζωχθήτε όλοι. Να κάνετε ένα σχολείον κοινό, να βάλετε και επιτρόπους να το κυβερνούν. Να βάνουν δάσκαλο να μαθαίνουν όλα τα παιδιά, πλούσια και φτωχά, διότι χωρίς το σχολείο περιπατούν εις το σκότος. Αν δεν ήτο το σχολείο, που ήθελα μάθει εγώ να σας διδάσκω;
Και αν δεν εμάθατε οι γονείς, πρέπει να μάθουν τα τέκνα σας. Δεν βλέπετε ότι αγρίεψε το Γένος από την αμάθειαν και εγίναμεν ως τα θηρία;»
Απευθυνόμενος ο πάτερ Κοσμάς προς τας γυναίκας είπε: «Χριστιανές μου, όσον και ημπορείτε να είσθε σκεπασμένες και να έχετε εντροπήν και ταπείνωσιν, νά φαίνεσθε ωσάν άγγελοι. Διότι οπόταν μια γυναίκα δεν σκεπάζεται, φανερώνει πως δεν είναι ευχαριστημένη με τον άνδρα της, άλλα θέλει άλλους…»

Την επόμενη μέρα ιερούργησε στο Μοναστήρι της Παναγίας, οπού σήμερα βρίσκεται και η εικόνα του. Στο τέλος της λειτουργίας εδίδαξε προς το εκκλησίασμα. Κάλεσε εν συνεχεία τους καλογήρους και ζήτησε πληροφορίες για την περιουσία του Μοναστηρίου και του τρόπου της διαχειρίσεως της.
Ενδόμυχος πόθος του Κοσμά ήταν να ιδρυθεί με τα έσοδα του Μοναστηρίου σχολείο, για να μάθει λίγα γράμματα ο ταλαιπωρημένος χριστιανός της εποχής του.
Τρεις ολόκληρες ήμερες παρέμεινε στο Ντομπρίνοβο ο Κοσμάς, και κατέλυσε στο σπίτι της οικογένειας Παρτάλη. Εν συνεχεία ανεχώρησε διά το Βρυσοχώρι.
Στο εικονοστάσι της οικογένειας Παρτάλη σωζόταν μέχρι του έτους 1897 ιδιόγραφη επιστολή του Αγίου Κοσμά. Αντίγραφο της επιστολής αυτής είχε κάνει ο αείμνηστος ιατρός Αθανάσιος Νασιόκας, ο όποιος την είχε καταθέσει στο γραφείο της Κοινότητος, απ’ όπου την ανάγραψα το έτος 1934:

…«Εγώ, ευγενέστατοι αδελφοί μου, ως δούλος ανάξιος Χρίστου του Θεού ημών, περιερχόμενος και διδάσκων, το κατά δύναμιν, τους Χριστιανούς, με άδειαν των κατά τόπον.
Αρχιερέων, ήλθα και εδώ να διαβάζουν τα παιδιά σας χωρίς πληρωμήν, επαρακίνησα τους χριστιανούς και έδωσαν το κατά δύναμιν και προαίρεσιν διά το σχολείον σας, πρέπει δε και η ευγένεια σας, πάντες να βοηθάτε πάντοτε το σχολείον σας εξ ιδίων πόνων ή κοινώς από την χωράν η και από βακούφια, διά να λάβετε και παρά Θεού τον μισθόν σας και τιμήν παρά ανθρώπων.
Έβαλα δε και επίτροπον, με την γνώμην πάντων τον κυρ Κώσταν του Γεωργίου και επιστάτας και βοηθούς αυτούς όλους τους συγχωριανούς του, μάλιστα δε τον κυρ Γεώργιον του Αντωνίου και τον κυρ Θεόδωρον του Παντού και τον κυρ Μιχαήλ του Αναστασίου να κυβερνήσουν το σχολείον καθώς ο Κύριος τους φωτίσει.
Ταύτα και υγιαίνετε εν Κυρίω
ΑΨΟΗ Σεπτέμβριο (1778)
Κοσμάς * Ιερομόναχος και ευχέτης σας.»

Μέχρι του μηνός Φεβρουαρίου του έτους 1949 στο εικονοστάσι της οικίας του Θεοδώρου Ν. Καρώνη σώζονταν ο πέτσινος πάτος ενός υποδήματος και μία κάλτσα του Αγίου Κοσμά, τα όποια λέγεται ότι είχεν εγκαταλείψει κατά την αναχώρησιν του. Ατυχώς όμως το έτος εκείνο η οικία απετεφρώθη μαζί με τα κειμήλια.

 

Αναδημοσίευση από το βιβλίο του Ν. Εξάρχου «Το Ντομπρίνοβο»

Advertisements