Ο πλάτανος Μεσοχωρίου

Του Νίκου Εξάρχου

Στο ξακουστό Μεσοχώρι (χοροστάσι), με τα καλλίγραμμα πεζούλια, προβάλλει ο γεροπλάτανος. Άλλοι λεν πως είναι χιλιόχρονος κι άλλοι 600 χρόνων. Ένα κλωνάρι του είναι καμένο απ’ την πυρκαϊά πούβαλαν οι Γερμανοί. Το ύψος του φθάνει σήμερα τα 60 – 70 μέτρα και η περίμετρος του κορμού του τα 10 μέτρα. Τα παλιότερα χρόνια ήταν περιφραγμένος με ωραία ξύλινα κάγκελα. Η γη του γνώρισε μέρες καλές…

Εκεί, κάτω από τη δροσερή σκιά του, λεβεντόκορμοι φουστανελλοφόροι νέοι, λυγερές νέες με τις γραφικές τους ενδυμασίες, αειθαλείς γέροι και λεβεντογέννες μάνες, έσυραν χορούς, σε χαρές, πανηγύρια και γάμους. Και γνώρισε ακόμη ο γεροπλάτανος αμέτρητες μέρες δόξας, όταν γύρω του, τα παλιότερα χρόνια, κάθονταν τα εκάστοτε κοινοτικά συμβούλια (μουχταροδημογέροντες) κ’ έπαιρναν αποφάσεις για σοβαρά ζητήματα μαζί με τους γεροντότερους και τους προεστούς• ή όταν έρχονταν οι Τούρκοι (τζιανταρμάδες), εκεί κάθονταν πρώτα να πάρουν το τσίπουρο τους (ρακί), κ’ έν συνεχεία ν’ αναγγείλουν τον σκοπό της επισκέψεως των, και να πάρουν τις αποφάσεις, κάνοντας πολλάκις πρόχειρα δικαστήρια.
Εκεί, τέλος, ο γνωστός ποστιέρης (ταχυδρόμος) μοίραζε χαρές και λύπες στους Ντομπρινοβίτες, όταν διένεμε την αλληλογραφία του χωρίου, με γράμματα, επιταγές, τηλεγραφήματα.

Κάτω απ’ τον πλάτανο η δροσερή βρύση, παραπλεύρως το κοινοτικό γραφείο, κι απέναντι ακριβώς το κοινοτικό καφεπαντοπωλείο, με το ιστορικό χαγιάτι, απ’ όπου πέρασαν τόσοι και τόσοι δημογέροντες, επίτροποι κι άλλοι σπουδαίοι του χωρίου.
Στην σκιά αυτού του πλάτανου, κάθισε ο Κοσμάς, πού γύρισε όλη την Ήπειρο διδάσκοντας το χριστιανικό πληθυσμό να μην τουρκέψει και να χτίζει σχολεία αντί εκκλησίες, γιατί τα σχολεία χρειάζονται περισσότερο. Τα λόγια αυτά τα είπε κει στο θεόρατο αιωνόβιο πλάτανο, πού κρύβει στα σπλάχνα του τα παλιά μυστικά του Ντομπρίνοβου.

 

Αναδημοσίευση από το βιβλίο «Το Ντομπρίνοβο» του Νικολάου Εξάρχου

 

Advertisements