«Λιρτάτσ’λι νου πιτρέκου λουγουρίι…»

«Η από μητέρα γιαγιά του Γιώργου Ζαμπάκου, στο Ηλιοχώρι, όταν περίπου το 1930 πάντρεψε την κόρη της Χάιδω στον Μιχάλη Ζαμπάκο τους άφησε το σπίτι της στο Ηλιοχώρι. Έτσι λοιπόν η Καλλιόπη Πάια έφυγε και πήγε στον γιο της Γιώργο στον Πειραιά.

Εκεί όμως δεν της άρεσε, δεν τα πήγαινε καλά και με την νύφη της Γιώργαινα, οπότε γρήγορα ξαναγύρισε στο Ηλιοχώρι.

Τα άλλα δυο παιδιά της Χρήστος και Θανάσης μένανε στα Φάρσαλα. Είπανε στους αγωγιάτες να στείλουν το φθινόπωρο ένα τσουβάλι αλεύρι στην μάνα τους. Ξαφνικά ο ένας αδελφός πεθαίνει και ειδοποιούν την μάνα μέσω σήματος της Υποδιοίκησης Χωρ/κης Κήπων (Μπάια).

Μετά κάνα μήνα έρχεται και το σακί με τ’ αλεύρι!..

Τότε η χαροκαμένη μάνα αναφωνεί… βλάχικα.

-Πιζουέσκου κου μίνε, λιρτάτσ’λι νου πιτρέκου λουγουρίι!… δηλαδή στα ελληνικά:

-Κοροϊδεύουν με μένα οι μακαρίτες δεν στέλνουν πράγματα!..».

Αναδημοσίευση από την εφημερίδα «Τα Νέα του Βρυσοχωρίου» (αρ. φ. 102) και την στήλη «Κεντρίσματα» του Κωνσταντίνου Χαντόλιου.

Advertisements