«Ποιος θυμάται τον Αλφόνς» – μια συνάντηση στο δάσος του Ηλιοχωρίου

Του Αντώνη Γίτσα

Ένα απόσπασμα από το μυθιστόρημα του Κώστα Ακρίβου «Ποιος θυμάται τον Αλφόνς» (Μεταίχμιο, Αθήνα 2010)*

Ποιος θυμάται τον Αλφόνς

Συνέχεια

Κυνηγετικοί σατυρικοί στίχοι

Του Γιώργη Καρατζιά

Προς κυνηγούς…

Σας ρωτάω, κυνηγοί,
δεν είναι κοινή η γη;
Τα βουνά, τα δάση, οι λίμνες,
όλα αυτά κοινά δεν είναι;
Ποιος λοιπόν σας οδηγεί,
φίλτατοί μας κυνηγοί,
να σκοποβολάτε αράδα
όποιο θήραμα σας λάχει
κι όλη του τη νοστιμάδα
να τη γεύεστε μονάχοι;

Συνέχεια

Η πρώτη ανάβαση και το τελευταίο τρόπαιο

Του Γιώργη Καρατζά

Έγινε ο ήλιος για να πυρώσει, με τις αχτίνες του τις ζωογόνες, τη γη, για να γεννήσει. Και το «θαύμα» έγινε! Αναρίθμητα γεννητούρια «κατασκέπασαν αυτήν». Κι ανάμεσα τους, πρώτος και καλύτερος, ο μεγαλόσωμος, πλατύφυλλος, βαθύσκιωτος και δροσερός πλάτανος. Τον άρπαζε στα γλήγορα το τετραπέρατο πλασματάκι της, ο άνθρωπος και τον έστησε μεσ’ στη μέσ’ στο χοροοτάσι. Από τότε κάθε καλοκαίρι ισκιώνει και δροσίζει τους χορευτάδες, τους νιόνυμφους τους αρχοντάδες και τους χασομέρησες.

Συνέχεια

Πάρτε μιαν άλλη… κιβωτό

Του Σπύρου Κ. Κωνσταντινίδη

 

Πράσινο θαύμα το ακριβό βουνό μας σας προσφέρει
Σε σας που ζείτε ολοχρονίς τον… μαραζιάρη Κάμπο!
Σκλάβοι του βίου σας γίνατε κι ο νους σας… υποφέρει
Στον Κύκλο αυτής της Κόλασης δεν θάθελα πια να μπω!!

Συνέχεια

Ένα ποίημα του Μιχάλη Γκανά

Στη ποιητική συλλογή με τον τίτλο «Άψινθος», του Ηπειρώτη ποιητή Μιχάλη Γκανά που κυκλοφόρησε τον Οκτώβριο του 2012 από τις εκδόσεις «Μελάνι», υπάρχει και το παρακάτω ποίημα:

Λίγος χειμώνας πέρσι και γλυκός
γλυκύς βραστός με αραιό χαρμάνι
Χιόνισε ζάχαρη Ζαχάρω και Σοχό
Μα στο Ντομπρίνοβο του Σκουρουγιάννη
(Ντομπρίνοβο το λεν οι χωριανοί
κι ας γράφουν οι ταμπέλες Ηλιοχώρι)

Συνέχεια

Ο Βοριάς και τα δυο Πλατάνια

Του Γιώργη Καρατζιά

 

Έρχετ΄ ο βοριάς φορτσάτος.
Όλο δύναμη κεφάτος.
Αναμάλλιασε ιτιές, λεύκες και αμυγδαλιές,
Πλήθος πεύκα και οξιές, γέρικες βαλανιδιές.
Και σταμάτησε μπροστά, σ΄ ένα πλάτανο θεριό!
Δίχως τόλμη κι αντρειά, δίχως φλόγα στην καρδιά.
Πλάτανε, κάνε πέρα να διαβώ!
Αλλιώς σε σχίζω στο λεφτό!

Συνέχεια

Το χωριό μου

Του Γιώργη Καρατζιά

Στη δροσερή του Προύμπου την πλαγιά μικρό χωριό σκαλώνει.
Και μέχρι τον Κόνγκορο και την Σουνχώρα κατ’ απλώνει.
Δυο ρέματα με πάθος τ’ αγκαλιάζουν και το ζώνουν,
κι ο Λάγιστος με τη Γκαβρίλα, αχ! Πως το καμαρώνουν!

Συνέχεια