Κυνηγετικοί σατυρικοί στίχοι

Του Γιώργη Καρατζιά

Προς κυνηγούς…

Σας ρωτάω, κυνηγοί,
δεν είναι κοινή η γη;
Τα βουνά, τα δάση, οι λίμνες,
όλα αυτά κοινά δεν είναι;
Ποιος λοιπόν σας οδηγεί,
φίλτατοί μας κυνηγοί,
να σκοποβολάτε αράδα
όποιο θήραμα σας λάχει
κι όλη του τη νοστιμάδα
να τη γεύεστε μονάχοι;

Συνέχεια

Advertisements

Τα ευτράπελα του γερό κυνηγού

Του Γιώργη Καρατζά

Ο ΓΕΡΟ – ΚΥΝΗΓΟΣ, ήταν από ένα χωριό του Ζαγορίου, που οι γύρω από το χωριό βουνοκορφές πότε λούζονται στον ήλιο και πότε κρύβονται στα σύννεφα τ’ ανταριασμένα. Απ’ το χωριό, που ολημερίς το απαλοχαϊδεύει το φιλτραρισμένο, δροσερό αγέρι του Πάπιγκου και τη νύχτα το νανουρίζει ο Γκιώνης με την κλαψάρικη κι όλο θλίψη και πόθος φωνή του, ψάχνοντας, όπως λένε, να βρει το χαμένο αδελφό του.

Συνέχεια

Στήλη Πεσόντων στο Ηλιοχώρι

Του Γιώργη Καρατζιά

Στις 28 του Οκτώβρη, στην πάλαι – ποτέ Κώμη Δοβρινόβου, όπως την κατέγραψαν οι Τούρκοι στις αρχές του 15ου αιώνα, κατά την απογραφή των χωριών του Ζογοριού, και τώρα «δυστυχώς» μικρό Ηλιοχώρι, έγιναν τ’ αποκαλυπτήρια της Στήλης των πεσόντων Ηλιοχωριτών, στα διαφορά πεδία των μαχών, για την ανεξαρτησία και τη λευτεριά της πατρίδας μας, δωρεά του αείμνηστου Νίκου Παλυμερίδη.

Συνέχεια

Η απελευθέρωση μας από το χιτλερικό στρατόπεδο «Φριζάκ» της Γερμανίας

Του Γιώργη Καρατζιά

 

Εκατόν πενήντα περίπου Έλληνες αξιωματικοί, όμηροι κι αιχμάλωτοι, όπως: ο αντιστράτηγος Κ. Μανέτας, οι υποστράτηγοι: Καφάτος και Βραχνός. Οι Ηπειρώτες: ο συνταγματάρχης πεζικού Παπαβασιλείου, ο αντισυνταγματάρχης πυροβολικού Χρηστοβασίλης, ο αντισυνταγματάρχης Χωροφυλακής Λάζος, ο ήρωας Καλπακιού ταγματάρχης Κωστάκης, ο ταγματάρχης πεζικού Τζιμογιάννης, ο καθηγητής των θρησκευτικών Οικονόμου, ο φιλόλογος Παπανικολάου, ο δικηγόρος Γιώργης Μπέλος κ.ά., αφού επί πέντε ολόκληρα χρόνια ταλαιπωρηθήκαμε σε διάφορα στρατόπεδα της Ιταλίας και της Γερμανίας, το τέλος του πολέμου —άνοιξη 1945 — μάς βρήκε στο στρατόπεδο «Φριζάκ» της Γερμανίας, καταχωνιασμένο σ’ ένα πευκόδασος, εξήντα μόλις χιλιόμετρα ΒΑ του Βερολίνου.

Συνέχεια

Ο Βοριάς και τα δυο Πλατάνια

Του Γιώργη Καρατζιά

 

Έρχετ΄ ο βοριάς φορτσάτος.
Όλο δύναμη κεφάτος.
Αναμάλλιασε ιτιές, λεύκες και αμυγδαλιές,
Πλήθος πεύκα και οξιές, γέρικες βαλανιδιές.
Και σταμάτησε μπροστά, σ΄ ένα πλάτανο θεριό!
Δίχως τόλμη κι αντρειά, δίχως φλόγα στην καρδιά.
Πλάτανε, κάνε πέρα να διαβώ!
Αλλιώς σε σχίζω στο λεφτό!

Συνέχεια

ΗΜΕΡΕΣ ΚΑΙ ΕΡΓΑ ΤΗΣ ΑΡΚΟΥΔΑΣ (Της κοιλάδας του Αώου, του Ρασιανίτη και της Τύμφης)

Του Γιώργη Καρατζιά

Α΄ ΗΜΕΡΕΣ:
Η λέξη «Αρκούδα», για τους ανθρώπους των πόλεων, των κάμπων, ακόμα και των ανθρώπων των χωριών της Ελλάδας, πλην των χωριών του βιότοπου της Αρκούδας, είναι συνώνυμο με τη λέξη «τρόμος».
Την φαντάζονται άγρια, έτοιμη να κατασπαράξει ανθρώπους, ζώα κι όποια ζωντανή ύπαρξη συναντιέται μαζί της.
Κατά τη γνώμη μας, άδικα την κατηγορούν, κι άδικα την κακολογούν, κι ο φόβος είναι αδικαιολόγητος.
Είναι γνωστό, πως η αρκούδα είναι, κυρίως, φυτοφάγο αγριμικό και καθόλου επιθετικό.

Συνέχεια

Το χωριό μου

Του Γιώργη Καρατζιά

Στη δροσερή του Προύμπου την πλαγιά μικρό χωριό σκαλώνει.
Και μέχρι τον Κόνγκορο και την Σουνχώρα κατ’ απλώνει.
Δυο ρέματα με πάθος τ’ αγκαλιάζουν και το ζώνουν,
κι ο Λάγιστος με τη Γκαβρίλα, αχ! Πως το καμαρώνουν!

Συνέχεια